گاهــی  حجـ ـم ِ دلـتنـگی هایـ ـم آن قــَــدر زیـاد میشود که دنیــــا با تمام ِ وسعتش برایـَم تنگ میشود … … دلتنــگـم…  دلتنـــــگ کسی کـــــه گردش روزگــــارش  به من که رسیــــد از حرکـت ایستـاد… دلتنگ کسی که دلتنگی هایم را ندید… دلتنگ ِ خود َم…  خودی که مدتهــــــاست گم کـر د ه ام … گذشت دیگر آن ز...

آدم ها فقط آدم هستند، نه بیشتر و نه کمتر ...  اگر کمتر از چیزی که هستند  نگاهشان کنی آنها را شکسته ای...  و اگر بیشتر از آن حسابشان کنی، آنها تو را می شکنند...  یبنِ این آدم های آدم، فقط باید عاقلانه زندگی کرد؛ نه عاشقانه ...  

گاهی باید بارید... آنقدر که خودت هم غرق شوی...! گاهی باید رفت... آنقدر که خودت را هم گم کنی...! آنوقت برگردی... و از نو بسازی هر آنچه را که دوست می داری...!      

تیغ روزگار، شاهرگ کلامم را چنان بریده؛ که سکوتم بند نمی آید ...!  

تـُ  بآشے مـن بآشمـ ؛ و ... هــیچ ! دُنــیـآ همـ ارزانــے ِ خودشآن !    

کودک درونم، هر چند بازیگوش باشد؛ با احساس کسی بازی نمی کند ...!  

ما همیشه صداهای بلند را می شنویم ، پر رنگ ها را می بینیم ، سخت ها را می خواهیم ، غافل از اینکه خوب ها آسان می آیند ، بی رنگ می مانند و بی صدا می روند .  

محـــکم تر از آنم که برای تنــها نــبودنم ، آنچه را که اســـمش را غــرور گذاشته ام ، برایت بــه زمیـــن بکوبــم  

زیاد خوب نباش؛      زیاد دم دست هم نباش؛        زیاد که خوب باشی، دل آدم ها را می زنی؛    آدم ها این روزها، عجیب به خوبی؛   به شیرینی، آلرژی پیدا کرده اند؛   زیاد که باشی، زیــــــــــادی می شوی ...  

پدر مردی ست عاشق اما ساکت؛     خنده هایش را می بینی ولی اندوهـش را هرگز؛ پدر عزیزم؛ روزت مبارکــــــــــــــــــــــــــ  

کاش مردان، حرمت مرد بودنشان را بدانند؛ و زنان، شوکت زن بودنشان را؛ کاش مردان، همیشه مرد باشند؛ و زنان، همیشه زن؛ آنگاه هر روز نه روز «زن»، نه روز «مرد»؛ بلکه روز «انسان» است ...!

حوا را دیدم ... کولی شده بود!! گوشه گوشه ی دنیا را می گشت ... شاید آدم پیدا کند.. . . .

هلال ماه رجب! ناز کن به ماه تمام ز یازده مه دیگر تو را سلام سلام سلام بر تو که در دامن تو می‌تابد فروغ حسن خدا از جمال چار امام ولادت دو محمد، ولادت دو علی کدام ماه، چنینش سعادت است و مقام؟     در زلال آفتاب نگاه خداوند، قنوت عشق را عاشقانه به زمزمه می نشینیم، در ماه رجب که سجاده ای به وسعت هستی گست...

بعضی از آدم‌ها را باید چند بار خواند تا معنی آنها را فهمید؛ بعضی از آدم ها را باید نخوانده دور انداخت؛ بعضی آدم‌ها جلد زرکوب دارند؛ بعضی جلد ضخیم، بعضی جلد نازک؛ بعضی اصلاً جلد ندارند؛ بعضی از آدم‌ها تجدید چاپ می‌شوند؛ بعضی از آدم‌ها فتوکپی آدم های دیگرند ...

خدایا؛ اوج خوشبختی من، پیدا کردن «تو»؛ از میان این همه ضمیر بود ...

  سلام مرا به وجدانت برسان؛   و اگر بیدار بود، بپرس؛ چگونه شب ها را آسوده می خوابد ...؟!

سهراب گفت چشمها را باید شست ! شستم ولی… گفت جور دیگر باید دید! دیدم ولی….. گفت زبر باران باید رفت رفتم ولی….. او نه چشم های خیس و شسته ام را ,, نه نگاه دیگرم را,, هیچکدام را ندید ,, فقط در زیر باران با طعنه ای خندید و گفت : دیوانه ي باران زده  

حلقـه ی ِ بازوانت تنگ تـر می شـــود     و من آزاد تـــر گــم می شـــومــ   میـان ِ دنیـایی ِ کـه فقط انـدازه ی ِ یکـ من جـــا دارد ...      

قهوه ای تلخ بدون فال   نخی سیگار بدون آتیش   موسیقی بدون ترانه     شاعری بدون شعر     و من پشت میزی دو نفره بدون تو...   فرقی بینمون نیست... همگی ما چیزی کم داریم!    

برای مادرت یک کاری بکن فردا نه چند ثانیه دیگر هم نه چند ساعت بعد هم نه همین الان ، اگر زنده است… دستش را اگر به آسمان رفته است …قبرش را اگر پیشت نیست …یادش را اگر قهری…چهره اش را اگر آشتی هستی پایش را…ببوس  مادرم روزت مبارک   مادرم، ای تنها دلیل بودنم تو تنها ستاره‌ای هستی که در روز و شب می‌درخشی. ا...