بعد از تو جای خالی دلم مثل کفشهای سیندرلا اندازه هیچ یک ازمردمان شهرنمیشود.... حتی به زور....   یه وقتایى حس آخرین بیسكوئیت مونده توبسته ساقه طلایی رو دارم! شكسته و تنها.... ما نسل مترو،ماه و گیاه نمی بینیم! انبوهی تنها، در سانحه ی سکوت میچرخیم. ایست ایستگاه،لیست نگاهمان است و سرانجام سکه قلبمان را ...

  خسته ام از این دنیا دوباره سیب بچین حوا بگذار از   اینجاهم بیرونمان کنند.    

در زندگی مشو مدیون احساس کسی ، تا نباشد رایگان عمرت گروگان کسی ، زندگی دفتری از خاطره هاست ، یک نفر در دل شب ، یک نفر در دل خاک ، یک نفر همدم خوشبختی هاست ، یک نفر همسر سختی هاست ، چشم تا باز کنیم عمرمان می گذرد ، ما همه همسفریم .  

دیگر  حتی فرصت دروغ هم برایم باقی نمانده است وگرنه چشمانم را می بستم و به آوازی گوش می دادم که در آن دلی می خواند ، من تو را ، او را ، کسی را دوست می دارم . (حسین پناهی)

مگذار که عشق، به عادت دوست داشتن تبدیل شود! مگذار که حتی آب دادن گل‌های باغچه، به عادت آب دادن گل‌های باغچه بدل شود! عشق، عادت به دوست داشتن و سخت دوست داشتن دیگری نیست، پیوسته نو کردن خواستنی‌ست که خود پیوسته، خواهان نو شدن است و دگرگون شدن. تازگی، ذات عشق است و طراوت، بافت عشق. چگونه می‌شود تازگی ...

فراموش کن مسلسل را   مرگ را   و به ماجرای زنبوری بیاندیش   که در میانه ی میدان مین   به جستجوی شاخه گلی ست.  

هیچ کس به سکوت آدم ها نمی رسد؛ همه منتظر می نشینند به دادشان برسند ...

سرخ ... زرد ... سبز ...   وسوسه شدم، کدام سیب را بردارم ؟!   میوه فروش پوزخندی زد و گفت :  تردید نکن؛   تمام سیب ها تو زردند ...!

می دانید اولین جمله ای که ما دراول دبستان یاد می گیریم چیه؟ . . . . بابا آب داد بابا نان داد  می دانید اولین جمله ای که انگلیسها در اول دبستان یاد می گیرند چیه؟ . . . من می توانم بخوانم و بنویسم . . . می دانید اولین جمله ای که ژاپنیها در اول دبستان یاد می گیرند چیه؟ . . . من می توانم بدوم و این است ...

تمام زمين را بي تو نمي خواهم   چه رســد.    به..   مساحتِ..   ناچيــــزِ.. اين تخت خواب .......!    

   

دلم بچگی میخواهد جلوی کدام مغازه پا بکوبم تا برایم آرامش بخرند ؟؟؟    

  تنهایی را ترجیح میدهم به تن هایی که روحشان با دیگریست    

رد پاهایم را پاک می کنم به کسی نگویید من روزی در این دنیا بودم. خدایا می شود استعـــــفا دهم؟! کم آورده ام

برای نبودن که ...! همیشه لازم نیست راه دوری رفته باشی ... میتوانی همین جا پشت تمــــــام بغض هایت ... گم شده باشی ...!

خدایا؛   می خواهم یک تکه آسمان کلنگی بخرم؛ دیگر زمینت بوی زندگی نمی دهد ...  

  در این شهر صدای پای مردمی است؛   که همچنان که تو را می بوسند؛   طناب دار تو را می بافند؛   مردمی که صادقانه دروغ می گویند؛   و خالصانه به تو خیانت می کنند؛   در این شهر هر چه تنهاتر باشی؛ پیروزتری ...     «دکتر علی شریعتی»  

  آدم ها همه می پندارند که زنده اند؛   برای آنها تنها نشانه ی حیات؛   بخار گرم نفس هایشان است!   کسی از کسی نمی پرسد : آهای فلانی! از خانه ی دلت چه خبر؟! گرم است؟ چراغش نوری دارد هنوز؟ ...

  بگذار سکوت قانون زندگی من باشد؛ وقتی واژه ها درد را نمی فهمند ...!

هم بازی هایمان را تا وقتی دوست داریم که خوب می بازند..!!